Zespoły uciskowe nerwów obwodowych, pochodzenia mięśniowego

0
282

Czym są zespoły uciskowe nerwów obwodowych

Zespoły uciskowe nerwów obwodowych stanowią grupę schorzeń układu ruchu, w których dochodzi do ucisku nerwu obwodowego przez sąsiadującą z nim tkankę. Zwykle jest to mięsień lub tkanka łączna. Rzadziej tłuszczak, naczyniak, tętniak, guz lub inna zmiana nowotworowa.

W tym wpisie skoncentruję się na najczęściej spotykanych w mojej praktyce terapeutycznej, zespołach uciskowych nerwów obwodowych, pochodzenia mięśniowego.

Zespoły uciskowe nerwów obwodowych pochodzenia mięśniowego

Jest to rodzaj neuropatii obwodowych, w których źródłem ucisku na nerw jest sąsiadujący  z nim mięsień. Należą do nich:

  1. Zespół górnego otworu klatki piersiowej
  2. Zespół mięśnia nawrotnego obłego
  3. Zespół mięśnia gruszkowatego.

Objawy

Objawy zespołów uciskowych nerwów obwodowych bardzo często przypominają objawy charakterystyczne dla chorób kręgosłupa. Są to: drętwienia, mrowienia, zaburzenia siły mięśniowej, zaburzenia czucia, ból. Lokalizacja objawów jest różna i zależy od miejsca ucisku. Zwykle są to kończyny górne lub dolne, czasem okolice pachwin lub barków.

Diagnostyka zespołów uciskowych nerwów obwodowych pochodzenia mięśniowego

Opiera się głównie na różnicowaniu danego objawu z chorobami kręgosłupa.

Pierwszym parametrem diagnostycznym jest wywiad z pacjentem. Zwykle pacjent sam, bez pytań naprowadzających informuje nas o bólu, drętwieniu, mrowieniu, zaburzeniu czucia, osłabieniu siły mięśniowej, ograniczeniu ruchomości. Padają sformułowania typu: ciągnięcie, igiełki, kłucie. Wymienione objawy mogą występować równocześnie, bądź selektywnie np. tylko mrowienie i drętwienie (parestezje).

Kolejnym ważnym elementem jest badanie kliniczne. Dobrze je rozpocząć od prostych testów napięciowych nerwy obwodowe. W przypadku ich dodatniego wyniku, chory ma trudności z odwodzeniem ramienia, podniesieniem wyprostowanej w kolanie nogi w pozycji siedzącej lub/i leżącej.  Dodatnie wyniki testów napięciowych dają nam informację, że mamy do czynienia z uciskiem tkanki nerwowej.

Następnym krokiem diagnostycznym jest znalezienie punktu ucisku. Tutaj należy zróżnicować potencjalne miejsca, w których może dojść do ucisku nerwu. W pierwszej kolejności przeprowadza się diagnostykę kręgosłupa, w którym występują następujące punkty potencjalnego ucisku tkanki nerwowej:

  • Krążki międzykręgowego w przebiegu dyskopatii;
  • Kanał kręgowy;
  • Otwory międzykręgowe.

Po wykluczeniu odkręgosłupowego źródła ucisku, przechodzimy do diagnostyki obwodowej.

Idąc od góry sprawdzamy:

  • Mięśnie pochyłe;
  • Mięsień piersiowy mniejszy;
  • Mięsień nawrotny obły;
  • Oraz mięsień gruszkowaty.

W bliskim sąsiedztwie wyżej wymienionych mięśni przebiegają sploty nerwowe oraz nerwy obwodowe, które w przypadku nadmiernego napięcia mięśni ulegają przez nie uciskowi.

Jak dochodzi do zespołów uciskowych nerwów obwodowych pochodzenia mięśniowego.

Na w/w zespoły uciskowe narażone są osoby pracujące przy komputerze lub wykonujące pracę fizyczną związaną z nadmierną eksploatacją obręczy barkowej, sportowcy: biegacze, tenisiści, reprezentacji sportów siłowych oraz sztuk walki, pracownicy fizyczni, których praca polega na nadmiernym wykorzystywaniu przedramienia.

Czynnikami predestynującymi mogą być wady postawy: skolioza, nierówna długość kończyn, koślawość stawów skokowych.

Terapia

Wspólną cechą terapii jest rozluźnienie nadmiernego napięcia mięśniowego. W tym celu wykonuje się różne techniki z zakresu masażu, terapii powięziowej etc.

Kolejnym ważnym elementem jest „uruchomienie uciśniętego nerwu”. Bardzo skuteczne są zabiegi neuromobilizacji.

Na końcu należy przeprowadzić dokładne badanie posturalne i analizę środowiska pracy. Wyeliminowanie wad postawy lub/i korekta nawyków ruchowych w pracy lub sporcie, przyczynia się do zmniejszenia ryzyka nawrotów choroby.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here